Pędząc przez życie nie oglądamy się za siebie. Nie patrzmy na to, co było, albo co będzie. Liczy się chwila obecna i to na niej skupiamy swoją uwagę. Insynuujemy różne scenariusze, żeby być gotowym na wszystko.
Kiedy Michael przekazał mi słuchawkę, spodziewałam się najgorszego.
-Halo?
-Mia, czy ty właśnie poszłaś do łóżka z młodym Jacksonem?- typowa Annie.
-Może tak, a może.
-Oj, no nie bądź taka.
-Nie mogę teraz gadać, zadzwonię jutro.
-Mia noooo!
-Paaaa.
Rozłączyłam się, zanim Annie zdążyła coś powiedzieć, odłożyłam telefon i położyłam się obok Mika.
-Chyba powinniśmy iść spać- odrzekłam.
-Zmęczyłem cię?- zapytał.
-Bardzo. Dobranoc- cmoknęłam go jeszcze, wtuliłam się w jego bok i zamknęłam oczy.
*******
Obudziły mnie promienie słońca, które wpadały przez niezasłonięte okna. Mruknęłam zaspana i schowałam twarz w szyi mojego łóżkowego partnera. Czy my jesteśmy parą? Czy to prawdziwy związek? Nie. To popaprany, seksualny układ, w którym siedzimy. A ja... Chyba czuję do niego coś więcej. Może to tylko zauroczenie, ale kiedy przy nim jestem, to szybciej bije mi serce.
Kiedy chciałam wyjść z objęć Mika, on otworzył oczy i jeszcze mocniej mnie objął.
-Chyba nie chcesz uciec, co?
-Myślałam o zrobieniu śniadania.
-Nie macie przypadkiem tu kucharki?
-No... Mamy...- nie wiedziałam jak stamtąd uciec, bo chciałam przez chwilę pobyć sama, a on mi tego nie ułatwiał.
-Hej. Co jest?- złapał mój podbródek i zmusił, żebym spojrzała mu w oczy.
-Nic. Tylko się zamyśliłam.
-To ja ci przygotuje kąpiel i się odprężysz, co?
Uśmiechnęłam się i przytaknęłam. Michael pocałował mnie szybko i ruszył w stronę łazienki, ubrany tylko w bokserki. Ja poszukałam w tym czasie jego koszuli i założyłam na siebie. Pachniała nim. To taki słodki ale męski zapach.
-Lubisz perfumy?- zapytał, opierając sięo framugę drzwi do łazienki, która połączona była z sypialnią.
-Tak... Znaczy... Lubię twój zapach.
Uśmiechnął się, podszedł do mnie, założył mi kosmyk włosów za ucho i szepnął:
-Ja twój także. A teraz zapraszam panią do łazienki. Kąpiel już czeka.
Pocałowałam go w policzek.
-Dziękuję.
-Poczekam na ciebie na dole.
Posłałam mu lekki uśmiech, po czym weszłam do łazienki i wskoczyłam do wanny. Woda była bardzo przyjemna. Ani za gorąca, ani za zimna, a piana sięgała mi prawię do brody. Zamknęłam oczy i zanurzyłam się bardziej. Myślałam o wszystkim. Czy zakochałam się w Miku, czy dobrze robię, że oszukuję rodziców... To wszystko jest takie popieprzone. Zanim się obejrzałam woda była już zimna i musiałam wychodzić. Owinęłam się w ręcznik, a potem ubrałam i w całkiem dobrym nastroju zeszłam na dół.
-Witam panienkę- przywitała mnie gosposia. Pani Reed pracuje u nas od lat i ma córkę Alice, która zajmuje się ogrodem. Jest prawie w moim wieku.
-Dzień dobry pani Reed. Co na śniadanie?
-Tego nie wiem. Proszę zapytać swojego chłopaka. Uparł się, żeby zrobić pani coś do jedzenia.
-Słodkie z jego strony.
-Prawda? Życzę smacznego. Jedzenie stoi przy blacie, a ja uciekam sprzątać.
Pani Reed poleciała do pracy, a ja nalałam sobie soku pomarańczowego i zasiadłam do śniadania. Jajka na bekonie, tosty i soczek. Mike nie pomaga mi się w nim nie zakochać.
-Smaczne?- usłyszałam go.
-Bardzo.
Usiadł naprzeciw mnie i wziął łyka mojego soku.
-Mój ulubiony. Skąd wiedziałaś?
-Nalałam go dla siebie.
-Doprawdy?- drażnił się ze mną.
-Tak.
-Ty sobie Jackson nie pozwalaj.
-Bo co, Willson?
Wstałam, usiadłam mu na kolanach, objęłam za szyję i szepnełam:
-Bo będziesz musiał znaleźć sobie inną dziewczynę do towarzystwa.
Poczułam, jak ściska mnie w pasie. Zaczął muskać nosem moją szyję, po czym się w nią wgryzł. Syknęłam.
-Jesteś tylko moja- wymruczał- Chodź do sypialni.
-Tak szybko ci się zachciało?
-Mi się zawsze chce, gdy jesteś przy mnie.
Zanim zdążyłam coś odpowiedzieć, on porwał mnie na górę. Wszedł do mojej sypialni i zamknął drzwi kopniakiem, po czym położył mnie na łożku i zaczął całować. Zaczął od szyi, potem przeniósł się na dekolt i brzuch. Przeszkadzała mu moja koszulka, więc ją rozerwał. Tak, rozerwał. I dopiero wtedy zdjął.
-Ej. Lubiłam ją.
-Odkupię ci. A teraz nie marudź.
-Ale...
Michael zamknął moje usta swoimi. Za każdym razem, gdy się kochamy, to czuję się wyjątkowa. Jakbym liczyla się dla niego tylko ja. Odpływam...
******
-Jak się czujesz?- zapytał, gładząc mnie po włosach, gdy ja się w niego wpatrywałam, opierając podbródek na jego torsie.
-Świetnie. A ty?
-Nigdy nie było lepiej.
Spojrzałam na zegarek.
-Jest czternasta.
-I co my z tym faktem zrobimy, co?- nachylił się nade mną i pocałował.
-Przestań- zaśmiałam się- Wstajemy.
Wyszłam z łóżka, ubrałam się i spojrzałam w stronę Mika. Dalej leżał pod kołdrą i mi się przypatrywał. Rzuciłam mu koszulkę w twarz.
-Wypad z wyrka- nakazałam.
-Już, Wasza Wysokość.
-Przysięgam, że cię kiedyś trzepnę.
-Nie mogę się doczekać.
Przewróciłam oczami. Z facetami jak z dziećmi. Ciągle trzeba ich niańczyć, a jak przychodzi co do czego to zaczynają pyskować jak piętnastolatkowie. I ani ich kijem, ani marchewką. A Mike? On był jednym z tych, którzy nie chcieli dorosnąć. On chciał zawsze być dzieckiem i bawić się do końca życia. Mentalnie został na poziomie dwunastolatka, a czasem załączał mu się siedemnastolatek z tym swoim nieposkromionym testosteronem. Z moich rozmyślań wyrwał mnie dzwonek telefonu.
-Halo?- odebrałam.
-Cześć kochanie. Jak u ciebie?- usłyszałam w słuchawce ciepły głos mojej mamy.
-Świetnie. Spędzamy sobie z Michaelem trochę czasu razem.
-Mam nadzieję, że jesteście grzeczni.
-Jasne mamo. A jak u was?
-Świetnie. Tata zapoznał się z jednym biznesmenem. Gadali cały wieczór.
-Poszerza horyzonty.
-A żebyś wiedziała. Wracamy dopiero jutro. Dacie sobie radę?
-Oczywiście mamusiu. Kocham cię.
-Ja ciebie też skarbie. Zadzwonię później, bo idziemy na spotkanie.
-Dobrze. Powodzenia.
-Pa słoneczko.
Nacisnęłam czerwony guzik i w słuchawce zapadła cisza. Nawet nie zauważyłam, kiedy Michael zdążył się ubrać.
-Wszystko gra?- podszedł do mnie bezgłośnie i położył mi dłoń na ramieniu.
-Tak. Czasem kłócę się z moją mamą, ale ją kocham.
-Widzę. Jesteście, jak dwa różne światy, ale mimo wszystko się dopełniacie. To jak woda i kwiat. Gdy kwiat jej nie ma, to usycha. Gdy ma jej za dużo, to się topi. Ale kiedy jest jej odpowiednia ilość, wtedy pączek rozkwita, ukazując swoje piękno.
-Poeta z ciebie- uśmiechnęłam się.
-Staram się. Muszę zaraz pojechać do domu.
-Już?
-Niestety. Przychodzi do mnie pewne małżeństwo, żeby podpisać jedną umowę. Jak chcesz to możesz jechać ze mną.
-W sumie nie mam nic do roboty.
Spojrzałam na oczy Michaela. Iskrzyły się, jak jeszcze nigdy. Widziałam w nich małą gwiazdkę, która po dłuższym wpatrywaniu się zaczyna cię oślepiać.
Kucnął przy mnie, pogłaskał po policzku i pocałował.
-Dziękuję, za piękny poranek.
Uśmiechnęłam się w odpowiedzi.
-Wezmę tylko torebkę.
-A właśnie. Masz może jakąś sukienkę?
-Mam, a czemu pytasz?
-To załóż ją, proszę, bo ci państwo są nadziani i pewnie przyjdą odstawieni.
-Wstydzisz się mnie?
-Skądże. Nie chcę tylko, żebyś czuła się niezręcznie.
-No dobra- przewróciłam oczami.
Mike cmoknął mnie szybko i wyszedł, żebym mogła się przebrać. W sumie nie wiem po co, przecież widział mnie już nawet nago, no ale kto zrozumie facetów. Założyłam czarną, elegancką sukienkę i szpilki tego samego koloru. Mike na pewno będzie zachwycony.
*******
Hejka.
Wstawiam dziś rozdział, który napisany jest w całości dla Marysi.
To ona zmieniła wygląd bloga, bo nazwała go cmentarzem, a że ja nie potrafię się w tym bawić, to ona odwaliła to za mnie XD
Ale i tak cię kocham mendo <3
Pozdrawiam
~Bunia ;3
